BM İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi 31. Taraflar Konferansı (COP31) bugün Antalya’da başladı. 20 Kasım’a kadar sürecek zirvenin ilk günü gıda, tarım ve sağlık temasına ayrılırken Cengiz, Limak, IC ve Rönesans gibi holdinglerin resmi sitede “iklim destekçisi” olarak sıralanması ile COP31’in Yeşil Bölgesi’nde konuşacaklara imzalatılmak istenen beyannamede “genel ahlak” şartının konulması tepki çekti.
Fotoğraf: UNFCCC
Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’nin (UNFCCC) 31. Taraflar Konferansı (COP31) bugün 198 ülkeden katılımcılarla birlikte Antalya’da başladı. 20 Kasım’a kadar sürecek konferansın ilk günü gıda güvenliği, tarım, su verimliliği ve iklim değişikliğinin halk sağlığı üzerindeki etkilerine ayrıldı.
Açılış genel kurulu saat 10.00’da EXPO alanındaki Anadolu Genel Kurul Salonu’nda yapılacak. Genel kurulda Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanı ve COP31 Murat Kurum ile UNFCCC İcra Sekreteri Simon Stiell ve COP31 Müzakereler Başkanı Chris Bowen açılış konuşmalarını yaptı. Kurum’un yanı sıra, Sağlık Bakanı Kemal Memişoğlu ile Tarım, Orman Bakanı İbrahim Yumaklı ve Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanı Mansur Yavaş da söz aldı.
Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Taraflar Konferansı (UNFCCC) tarafından 1992’de kabul edilen ve iklim değişikliğiyle mücadeleyi amaçlayan uluslararası anlaşmaya taraf olan ülkeler, her yıl Taraflar Konferansı (COP) adı verilen zirvelerde bir araya geliyor. Bu ülkeler, küresel iklim politikalarını görüşmek ve karar almak üzere bu en üst düzey organda her yıl bir araya geliyor. Yaklaşık 200 ülkeden temsilcinin katıldığı konferansta emisyonların azaltılması, uyum politikaları ve iklim finansmanı başta olmak üzere küresel iklim gündemi müzakere ediliyor.
İlk gün: Gıda, tarım ve sağlık
Gün boyunca farklı oturumlarda tarım ve gıda sistemlerinin iklim değişikliğine karşı dayanıklılığı, su kaynaklarının verimli kullanımı ve iklim krizinin halk sağlığına etkileri ele alınacak.
Saat 11.00’de Mavi Bölge’deki Avustralya Pavilyonu’nda Türkiye ve Avustralya’dan sivil toplum kuruluşları fosil yakıtlardan çıkış talebini dile getirecek. COP31’e ev sahipliği yapan Türkiye ile müzakerelere başkanlık eden Avustralya’nın sivil toplum temsilcilerinin bir araya geleceği oturumda, iki ülkenin fosil yakıtlardan çıkış sürecindeki sorumlulukları tartışılacak.
Günün diğer etkinliklerinde adil enerji dönüşümü, iklim finansmanı, elektrik şebekelerinin dönüşümü ve devletlerin uluslararası iklim hukuku kapsamındaki yükümlülükleri konuşulacak.
Liderler Zirvesi 11-12 Kasım’da
Devlet ve hükümet başkanlarının katılacağı Antalya Liderler Zirvesi 11-12 Kasım’da yapılacak. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın ev sahipliği yapacağı zirvede liderlerin iklimle mücadeleye dair öncelik ve taahhütlerini açıklaması bekleniyor. Verilecek mesajların emisyonların azaltılması, iklim değişikliğine uyum ve gelişmekte olan ülkelere sağlanacak finansman başlıklarındaki müzakerelere yön vermesi öngörülüyor.
Alternatif etkinlikler: Halkların İklim Zirvesi ve İklim Adaleti Forumu
Dünyanın dört bir yanından iklim adaleti savunucularını bir araya getirecek Halkların İklim Zirvesi 14 Kasım’da başlayacak. Zirvenin açılışı, aynı gün yapılacak Küresel Eylem Günü mitingiyle olacak ve 15-18 Kasım boyunca Mimar Sinan Kongre Merkezi’nde paneller ve atölyeler gerçekleşecek. COP31’e alternatif etkinlikler kapsamında 15 Kasım’da düzenlenecek İklim Adaleti Forumu da çok sayıda hak savunucusunu Antalya Barosu’nda ağırlayacak.
Evrensel’in aktardığına göre COP31’in katılımcıları için 71’i elektrikli olmak üzere toplam 630 otobüs tahsis edildi. Havaalanı başta olmak üzere, Belek oteller bölgesi ve kent merkezinden katılımcıları organizasyon alanına taşıyacak olan servis otobüsleri toplam 21 hat üzerinden hizmet veriyor. Fakat aylardır emek verilen konferansın açılışından bir gün önce (dün) COP31’in servis hatlarında aksamalar yaşandı. Aksaklıklar, katılımcılara e-posta yoluyla iletildi.
Listede maden ve kömür projeleriyle anılan şirketler var
Antalya’da bugün başlayan COP31’in resmî internet sitesinde zirvenin sponsor ve destekçileri de yer alıyor. Listede Koç, Sabancı, Cengiz, Kalyon, Limak, IC, Rönesans ve Nurol gibi büyük sermaye grupları bulunuyor. Çevre örgütleri, çevre davalarına ve fosil yakıt yatırımlarına konu olan şirketlerin zirvede bu statüyle yer almasına tepki gösteriyor.
Resmi sitedeki sponsorluk listesinde Cengiz Holding “sürdürülebilir dönüşüm ortağı”, Koç Holding “küresel iş ortağı”, Sabancı Holding ise “elektrifikasyon ortağı” olarak tanıtılıyor. Kalyon Holding de zirveye “karbon denkleştirme ortağı” olarak katılıyor. “İklim destekçisi” başlığında ise Limak Holding, IC Holding, Sinpaş ve Rönesans Holding yer alıyor. Yaşar Holding de kendisini COP31’in iklim destekçisi olarak duyurdu. Listede ayrıca Garanti BBVA, Türk Telekom ve kamu bankaları da sponsor olarak geçiyor.
COP31’de “genel ahlak” şartı
COP31’in Yeşil Bölge’sinde konuşacak panelistler için sunumlarının ve konuşmalarının “hukuka ve genel ahlak kurallarına” uygun olacağını taahhüt eden bir beyanname hazırlandı. Beyana aykırılık halinde organizatörün konuşmayı durdurabileceği veya sonlandırabileceği, konuşmacıyı oturumdan çıkarabileceği ve durumu COP31 Yeşil Bölge yönetimine ya da yetkili makamlara bildirebileceği belirtiliyor.
Fakat UNFCCC’deki etkinlikler için geçerli davranış kurallarında “genel ahlak” ifadesi yer almıyor. Bu etkinliklerde yasaklanan davranışlar arasında cinsel yönelim ve cinsiyet kimliğinin aşağılanması da var, Yeşil Bölge için hazırlanan beyanda ise ayrımcılık gerekçeleri arasında bu madde geçmiyor.
Bu yıl Antalya’da 14 ile 18 Kasım arası düzenlenen Halkların İklim Zirvesi’nin programı duyuruldu. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı’na (COP31) karşı alternatif bir zirve olarak örgütlenen HİZ’in programında gün boyu gerçekleştirilecek çeşitli oturumlar, atölyeler, sergiler ve kültür-sanat etkinlikleri yer alıyor.
Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı’na (COP31) karşı alternatif bir zirve olarak Antalya’da 15-18 Kasım tarihlerinde düzenlenecek Halkların İklim Zirvesi’nin (HİZ) programı açıklandı.
34 ülkeden konuşmacıların katıldığı zirvede, iklim krizi, fosil yakıtlardan çıkış, enerji ve emek politikaları, ekolojik yıkım, insan hakları, hayvan özgürlüğü ve gıda egemenliği gibi başlıklarda yaklaşık 150 etkinlik düzenlenecek.
Birçok devletin bir araya geldiği COP31 Antalya’da 9-20 Kasım tarihlerinde düzenlenirken HİZ ise 15-18 Kasım tarihlerinde Mimar Sinan Kongre Merkezi’nde gerçekleşecek. HİZ esnasında yapılacak COP31 izleme ve değerlendirme toplantılarında karbon piyasaları, iklim finansmanı, resmî iklim müzakereleri ve uluslararası taahhütler de tartışılacak.
Zirvede iklim krizinin yalnızca çevresel değil, ekonomik, toplumsal ve siyasi boyutları da ele alınacak. Program, “Ekolojik Yıkımlara Karşı Doğanın Hakları”, “Fosilden Çıkış ve Enerji Demokrasisi”, “Demokrasi, Anti-Militarizm ve Barış” ile “Gıda Egemenliği ve Agroekoloji” olmak üzere dört ana eksen etrafında şekillenecek.
Zirve öncesinde, 14 Kasım’da Küresel Eylem Günü kapsamında “Yaşamı Savunuyoruz” başlıklı geniş çaplı bir yürüyüş gerçekleştirilecek. Saat 13.00’te Aydın Kanza Parkı’nda buluşup Cumhuriyet Meydanı’na kadar sürecek olan yürüyüş, miting ve konser ile sonlanacak.
Katılımcılar saat 13.00’te Aydın Kanza Parkı’nda bir araya gelecek. Saat 14.00’te başlayacak yürüyüşün ardından Cumhuriyet Meydanı’nda miting ve konser düzenlenecek. Aynı gün, Mimar Sinan Kongre Merkezi’nde 19.00-20.00’de bir tanışma etkinliği ve hemen ardından “Sansür ve Gazetecilik: Hakan Tosun özel etkinliği” düzenlenecek.
14-18 Kasım tarihlerinde Halkların İklim Zirvesi altında faaliyet yürüten kozaların çeşitli çalışmaları da kongre merkezi içerisindeki salonlarda sergilenecek.
15-18 Kasım oturumlar ve atölyeler
Zirvenin ilk günü 15 Kasım, “Ekolojik Yıkımlara Karşı Doğanın Hakları” başlığındaki özel oturumla başlıyor. Dört günlük programa göre yerel ve uluslararası birçok ekoloji örgütünün konuşmacı olarak dahil olacağı nükleer enerji, plastik kirliliği, ormansızlaşma, eko-kırım ve iklim krizi başlıklarını ele alan oturumlar ve söyleşiler, saat 13.30 ile 20.00 düzenlenecek. Sabah ilk oturumdan önce 09.00 ile 10.00 arasında atölyeler programda yer alacak. 15 Kasım sabahı, “Zehirsiz Temizlik Atölyesi,” “Felsefe Atölyesi” ve “Çocuk iklim elçileri” gibi atölyeler düzenlenecek. Akşam 20.00’den sonra ise çeşitli kültür sanat etkinliklerine katılım sağlanabilecek.
16 Kasım’da “Fosil yakıtlardan çıkış ve enerji demokrasisi” başlığıyla özel oturum düzenlenecek. Bu oturuma 350.org, İklim Adaleeti Koalisyonu ve İklimi Değil Sistemi Değiştir Platformu kurumları katkı verecek. Oxfam International, İklim Ağı, Heinrich Böll Stiftung gibi birçok uluslararası sivil toplum kuruluşlarının katılacağı paralel oturumlarda adil geçiş, fosil yakıt teşvikleri, yapay zeka, iklim tazminatları, emek ve enerji politikaları tartışılacak. Akşam 20.00’de 350.org organizatörleri tarafından Around the World + Chisholm” şarkı lansmanı ve video ödül töreni yapılacak.
17 Kasım’da ise iklim krizi ile savaş, militarizm, Filistin, insan hakları ihlalleri ve demokrasi arasındaki ilişkiler konuşulacak. Ayrıca iklim krizine ve ekoloji mücadelesine toplumsal cinsiyet odaklı bakan 4 oturum da aynı gün gerçekleştirilecek.
Zirvenin son günü olan 18 Kasım’da sabah saatlerinde düzenlenen belgesel izleme atölyelerinin ardından ana oturumda “Gıda egemenliği ve agroekoloji” başlığı tartışılacak. Küçük üreticilerin iklim krizine karşı dayanıklılığı, endüstriyel hayvancılık, iklim ve sağlık ilişkisi ile çevresel insan hakları savunucularının adil geçişteki rolü de oturumlarda ana konular arasında.
Zirve, 18 Kasım’da saat 18.00’de sonuç bildirgesinin açıklanmasıyla sona erecek.
Türkiye’nin ev sahipliğinde 9-20 Kasım tarihlerinde Antalya’da düzenlenecek Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı’nda (COP31) Cengiz Holding, zirvenin “uygulama ortağı” ve “sürdürülebilir dönüşüm ortağı” olacak. Sık sık ağaç kesimleriyle, iptal edilen ve birkaç ay sonra yeniden onaylanan ÇED başvurularıyla, doğaya zararlı santral ve maden ocaklarıyla gündeme gelen Cengiz Holding, gerçekten “Sürdürülebilir Dönüşüm Ortağı” mı?
Fotoğraf: Kazdağı Doğal ve Kültürel Varlıkları Koruma Derneği
9-20 Kasım’da Antalya’da yapılacak BM İklim Değişikliği Konferansı’nın (COP31) kurumsal ortakları arasında Cengiz Holding de yer alıyor. Listede Koç Holding “Küresel İş Ortağı”, Cengiz Holding “Uygulama Ortağı” olarak geçiyor. Limak, IC Holding ve Sinpaş ise “iklim destekçisi” olarak listeleniyor. Şirket, iptal edilen ÇED kararları, kapasitesi artırılmak istenen bir kömürlü termik santral ve yerel halkla yıllardır süren çatışmalarla sık sık gündeme gelmeye devam ediyor.
COP31 Türkiye, 22 Ekim 2026’da sosyal medya hesabından yaptığı açıklamada Cengiz Holding’in “Sürdürülebilir Dönüşüm Ortağı” olduğunu duyurdu.
We are delighted to welcome Cengiz Holding as the Sustainable Transformation Partner of #COP31.
As we prepare to host COP31 in Antalya, we are bringing together the public and private sectors, civil society, and the financial world to demonstrate Türkiye’s unwavering commitment… pic.twitter.com/UaKpd7x3Jj
Sık sık ağaç kesimleriyle, iptal edilen ve birkaç ay sonra yeniden onaylanan ÇED başvurularıyla, doğaya zararlı santral ve maden ocaklarıyla gündeme gelen Cengiz Holding, gerçekten “Sürdürülebilir Dönüşüm Ortağı” mı?
İliç’teki maden Cengiz’e geçti
Kanada merkezli maden şirketi SSR Mining, ortağı olduğu ve 9 işçinin hayatını kaybettiği İliç’teki Çöpler Altın Madeni’ndeki hisselerinin yüzde 80’ini 1.5 milyar dolar karşılığında Cengiz Holding’e devretti. Haziran 2026 itibarıyla hisse devir işlemi tamamlandı. Kalan yüzde 20’lik pay ise Çalık Holding’e bağlı Lidya Madencilik’te kalmaya devam etti. Cengiz Holding‘in, Çöpler Altın Madeni’ni satın almasının ardından aynı bölgede altın üretimini başlatmak üzere resmi başvuru yapması gündeme gelmişti.
Cengiz Karabiga’da yeni ünite kuracak
Şirketin en tartışmalı dosyalarından biri Çanakkale Karabiga’daki Cenal Termik Santrali. Alarko’nun payını devretmesiyle santral 16 Haziran 2026’da tamamen Cengiz’in kontrolüne geçti. Mehmet Cengiz’e ait olan şirket şimdi 1320 MW’lık mevcut kapasiteye 1050 MW’lık yeni bir ünite ekleyerek 2370 MW’a çıkmayı hedefliyor. Çevre örgütleri bunu “kapasite artışı” değil, fiilen yeni bir ithal kömürlü santral olarak nitelendiriyor. Bölgedeki Lapseki istasyonu, 2022’de DSÖ’nün PM2.5 sınır değerlerini aşan ilk 10 istasyon arasında yer almıştı. Santral yılda 10 milyon ton CO2 eşdeğeri sera gazı emisyonuna neden oluyor.
İklim ve çevre alanında çalışan 15 sivil toplum kuruluşu, konuya ilişkin yayınladıkları ortak açıklamada şunları söylemişti:
“Bilimsel veriler, iklim krizini başlıca nedeninin fosil yakıtlar yani kömür, gaz ve petrol olduğunu gösteriyor. Buna rağmen yeni ithal kömürlü termik santral yatırımlarının planlanması, Türkiye’nin 2053 net sıfır hedefiyle, ithal kaynaklara bağımlılığın ve dış borcun azaltılması stratejisiyle çelişiyor.“
Santralin geçmişi de sorunlu. Projenin ÇED Olumlu Kararı mahkemelerce dört kez iptal edildi, santral inşaat sırasında mühürlendi. 2018’deki iptalden yalnızca 42 gün sonra, yeni bir ÇED Olumlu Kararı verildi.
2026 yılı ortalarında yapılan varlık paylaşımı anlaşması ve Rekabet Kurulu onayı ile iki holding yollarını ayırmıştır. Anlaşma uyarınca Cenal Karabiga Termik Santrali tamamen Cengiz Enerji’nin mülkiyetine geçti. Projeye 1050 MW gücünde yeni bir ünite eklenmesini içeren kapasite artırımı için 30 Haziran 2026 tarihinde Halkın Katılımı Toplantısı (HKT) düzenlendi. Projenin yargı süreci şu an Danıştay’da.
Halilağa Maden Projesi:“Kazdağları’ndan defol Cengiz”
Tablo yalnızca Karabiga’yla sınırlı değil. Çanakkale’nin Bayramiç ilçesinde Cengiz Holding bünyesindeki Truva Bakır A.Ş tarafından yürütülen Halilağa Bakır Madeni Projesi, yaklaşık 51 bin 660 dönüm (7 bin 380 futbol sahası) büyüklüğündeki ormanlık alanı risk altında bırakıyordu. Proje için 14 Mart 2023 tarihinde “ÇED olumlu” kararı verildi. Karara karşı bölge halkı ve yaşam savunucuları dava açtı. Bilirkişi raporunun yurttaşlardan yana olmasına rağmen mahkeme, kararını şirketin lehine kullandı.
Ardından madenin işletme izni Çanakkale 2’nci İdare Mahkemesi tarafından Ocak 2026’da iptal edildi. Kazdağları Ekoloji Platformu başta olmak üzere çok sayıda çevre savunucusu, “Kazdağları’ndan Defol Cengiz” sloganlarıyla maden sahalarında kitlesel buluşmalar ve protestolar düzenlendi.
Kazdağları Ekoloji Platformu, sosyal medya hesabından yaptığı açıklamada şunları söylemişti:
“Çanakkale’nin Çan ilçesinden Bayramiç ilçesine kadar uzanan 50 kilometrelik hat parsel parsel altın arama şirketlerine parsel parsel satıldı. Kimler yok ki aralarında; Cengiz Holding, Alamos Gold, Park Teknik, TÜMAD, CVK Madencilik, Koza Altın… Biga Yarımadası ve Kuzey Ege’yi kapsayan yaklaşık 1 milyon 700 bin hektarlık Kaz Dağları yöresinin yüzde 79’u maden ruhsatlarıyla kapatılmış durumda.”
Kazdağları Kardeşliği, X hesabından Kazdağları’ndaki maden projelerinin 50 kilometre boyunca olan bir alanı kapladığını, harita üzerinden göstermişti.
Fotoğraf: Kazdağları Kardeşliği X hesabı
İkizdere’de taş ocağı projesine “iptal” kararı
2021’de Rize İkizdere’deki taş ocağı, ormanları, dereleri ve yerel geçim kaynaklarını tehdit ettiği gerekçesiyle protesto edildi. İkizdere’deki Eskincedere Vadisi’nde yapımı süren taş ocağı için verilen “Çevresel Etki Değerlendirmesi Gerekli Değil” kararı 2023’te Rize İdare Mahkemesi tarafından iptal edilmesine rağmen Cengiz İnşaat bu kararı dikkate almadan çalışmalarını sürdürdü. İkizdere halkı ise şirkete karşı protestolarına devam etti. İkizdere Çevre Derneği, yapılan orman kesimlerinin ve yolların doğayı talan ettiğini ve ekolojik yaşamı bozduğunu sık sık vurguladı.
Cengiz İnşaat’ın taş ocağı projesi için aldığı 21 Ocak 2021 tarihli “Çevresel Etki Değerlendirmesi gerekli değildir” kararına karşı Rize İdare Mahkemesi’ne açılan dava ise sonuçlandı. Rize İdare Mahkemesi taş ocağı için Haziran 2024’te “iptal” kararı verdi.
Cerattepe’de 30 yıllık mücadele
Artvin Cerattepe’de 1993’te Cominco Madencilik şirketinin bakır, altın, gümüş ve çinko çıkarma ruhsatı alarak bölgede sondaj çalışmasına başlamasının ardından 30 yılı aşkın süredir bölgede altın ve bakır madenine karşı mücadele yürütülüyor. Cengiz Holding iştiraki Eti Bakır’ın Cerattepe’deki projesi için verilen “Çevresel Etki Değerlendirme olumlu” kararları, halkın ve çevre örgütlerinin açtığı davalar sonucunda yargı mercileri tarafından defalarca iptal edildi.
2012’de bölgedeki maden işletme ruhsatını devralan Cengiz Holding, merkez ilçe Taşlıca köyündeki Kuvap mevkiinde 61,67 hektarlık alanda yeraltı bakır madeni kurmak istiyor.
Eti Bakır, Cerattepe için Bakanlığa ilk başvurusunu 2014 yılında yapmıştı. 10 yılı aşkın süredir mücadele eden ve şirketin araçlarının bölgeye girmesini engelleyen yaşam savunucularına jandarma defalarca kez saldırmış, ilerleyen yıllardaysa eylemlere katılanlara da hapis cezaları verilmişti. Bir yandan da şirketin maden projesi için 2015 yılında alınan ÇED olumlu kararı hakkında hukuki mücadele yürütülmüştü. AYM Mayıs 2024’te şirketin bölgedeki faaliyetleri için “hak ihlali” kararı verdi. Ardından Rize İdare Mahkemesi ÇED olumlu kararını 11 Temmuz 2024’te iptal etti ve Artvin Valiliği faaliyetin durdurulması için uyarı yazısı gönderdi.
İptal kararının üzerinden sadece üç ay sonra şirket, yine Artvin merkeze bağlı Taşlıca köyünde aynı proje için 1500 sayfalık ÇED raporuyla yeniden başvurmuş ve ÇED süreci başlatılmıştı. Artvin halkı, 3 Ekim 2024’te ÇED süreci kapsamındaki halkın bilgilendirilmesi toplantısını protesto etti.
5 Ağustos 2025 tarihinde kamuoyunun görüşüne açılan yeni ÇED raporuna karşı Yeşil Artvin Derneği ve Artvin halkı, 8 Ağustos 2025 tarihinde Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü’ne itiraz dilekçelerini vererek yargı sürecini yeniden başlattı. Cerattepe’deki hukuki süreç hala devam ediyor.
Elazığ’da yürütmeyi durdurma kararı bozuldu
Cengiz Holding bünyesindeki Port Madencilik, 2022 yılında Elazığ Maden’deki dev maden sahasını 2 milyar 205 milyon TL bedelle satın aldı. Alanda bakır, altın, çinko ve kobalt rezervleri bulunuyor. Bu ihale, halkın tepkisiyle birlikte Elazığ Mermer ve Madenciler Derneği tarafından yargıya taşındı.
Ankara 10. İdare Mahkemesi tarafından yürütmeyi durdurma kararı verilmişti. Yapılan itiraz sonrasında Danıştay 13. Dairesi’nin maden ihalesinde verilen yürütmeyi durdurma kararını bozduğu öğrenildi.
19 Nisan 2026’dan itibaren bölgede ağaç kesimleri yapılıyor. Port Madencilik şirketinin bu maden sahasından çıkarılacak ürünler için Hazar Gölü Havzası ve Gezin beldesini lojistik ve sevkiyat merkezi olarak planlaması bölgede büyük tepki topladı.
Mardin’de su seviyesi yüzde 60 azaldı
Mardin’in Mazıdağ ilçesinde Cengiz Holding bünyesindeki Eti Bakır A.Ş.’nin neden olduğu doğa talanı artıyor. Bölgedeki fosfat yataklarının 1950’lerde Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü’nün (MTA) tespitiyle başlayan endüstriyel süreç, 2011 yılında özelleştirme yoluyla Cengiz Holding bünyesindeki Eti Bakır A.Ş.’ye devredildi. Kırsal Têznê Mahallesi’nde bulunan özel Endüstri Bölgesi içinde 3 yeni tesis kurulması için çalışmalar başlatıldı. Yüksek saflıkta kobalt tuzları, çinko sülfat monohidrat ve üretim tesislerinden oluşan bu 3 yeni tesisin bedeli ise 450 milyon TL olarak açıklandı.
Mardin Ekoloji Derneği ile Mardin Emek ve Demokrasi Platformu’nun, Cengiz Holding bünyesindeki Eti Bakır A.Ş.’nin Mazıdağı’ndaki faaliyetleri ve planlanan 3 yeni tesisine karşı başlattığı hukuki süreçte yürütmeyi durdurma talepleri mahkeme tarafından reddedildi.
Mardin Ekoloji Derneği’nin hazırladığı rapora göre, bölgede yeraltı su seviyesi son 5 yıl içinde yüzde 60 oranında azaldı. 2014’te 69 metre olan su seviyesi, 2019’da 27,57 metreye kadar geriledi. Bu düşüşün temel nedeninin endüstriyel su kullanımı olduğuna dikkat çekilen raporda, planlanan yeni tesislerle birlikte saatte 356 metreküp ek su tüketimi öngörülüyor.
Cengiz, Bodrum’daki sit alanına da girdi
İktidara yakınlığıyla bilinen Mehmet Cengiz‘in Yönetim Kurulu Başkanı olduğu Cengiz Holding, Bodrum Cennet Koyu’nda yer alan 678 bin metrekarelik araziyi Özelleştirme İdaresi’nden satın aldı.
Muğla Bodrum‘un Gölköy Mahallesi‘nde yer alan Cennet Koyu’ndaki koruma altındaki 678 bin metrekarelik arazide bulunan turizm konaklama tesisinin kapasitesinin artırılması için yapılan başvuruya, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı “ÇED Gerekli Değildir” kararı verdi.
Akseki’de yaklaşık 60 bin ağaç kesilecek
Konya Seydişehir’deki Eti Alüminyum tesisleri 2005’te özelleştirilerek Cengiz Holding’e geçti. Tesisin hammaddesini karşılayan Antalya Akseki’deki boksit ocağı için ise kapasite artışı projesi hazırlandı ve ÇED süreci yürütüldü. İki yıldır devam eden projeyle ilgili ÇED sürecinde, 21 Mayıs 2026 tarihinde Ankara’da İDK toplantısı yapıldı. ÇED Proje Tanıtım Dosyası’na göre projede yılda yaklaşık 33,8 milyon ton malzeme çıkarılacak, bunun 32,5 milyon tonu pasa olacak, yaklaşık 59 bin 658 ağaç kesilecek. Çıkan cevher kamyonlarla Seydişehir’deki tesislere taşınacak. Proje alanının bir bölümü Gidengelmez Dağı Yaban Hayatı Geliştirme Sahası’nda yer alıyor. Yöre halkı, yerel yönetimler ve STK’lar, ocağın Değirmenlik çevresindeki karstik su kaynaklarını tehdit ettiğini savunarak projeye itiraz etti. Sol Haber’den Yusuf Yavuz’un haberine göre, Eti Alüminyum hazırladığı proje tanıtım dosyasında izinli saha alanını “0,2633 hektar” olarak gösterirken, genişletilmek istenen saha için ise 447,53 hektar olarak gösterdi.
Gidengelmez Dağları bölgesinde 792 hektarlık bir maden ruhsatı verildi, bunun 461 hektarlık kısmı işletme iznine tabi tutuldu. Hazırlanan ÇED raporundaki verilere göre, maden sahası içerisinde karaçam, kızılçam, ardıç, sedir ve meşe başta olmak üzere yakından takip edilen yaklaşık 60 bin ağaç yer alıyor. Bölge halkı ve çevre platformları, maden işletmesi sebebiyle bu ağaçların ve yaban hayatının büyük bir yıkımla karşı karşıya kalacağını belirtiyor.
Ege Çevre ve Kültür Platformu (EGEÇEP), Cengiz dahil beş holdingin sponsorluk ve ortaklık statülerine son verilmesini ve resmi listelerden çıkarılmasını talep ettiği bir açıklama yayınladı. Açıklamada holdinglerin COP31’de yer almasının çelişkili olduğuna dikkat çekildi:
“COP31’in resmî internet sitesinde Limak Holding, IC Holding, Rönesans Holding ve Sinpaş Holding’in ‘iklim destekçisi’, Cengiz Holding’in ise ‘uygulama ortağı’ olarak ilan edilmesi, iklim krizine karşı mücadelenin amacı ve inandırıcılığı bakımından ciddi bir çelişkidir.
Ormanların yok edilmesine, kömür madenciliğinin genişletilmesine, su havzalarının ve doğal yaşam alanlarının tahribine neden olan ya da bu sonuçları doğuran projeleri yürüten şirketlerin, iklim krizine çözüm üretmeyi amaçlayan uluslararası bir konferansta destekçi olarak sunulması kabul edilemez.”
EGEÇEP gibi birçok çevre örgütü, Muğla’daki ve Antalya Akseki gibi bölgelerdeki binlerce ağacın kesilmesine yol açan maden ve altyapı projelerinin sahibi olan bir şirketin “iklim dostu” ve “sürdürülebilirlik” sponsoru yapılmasını “greenwashing” (yeşil aklama) olarak nitelendiriyor.
EGEÇEP: “Akbelen’in sorumluları iklim destekçisi olamaz”
EGEÇEP, açıklamasında COP31’de “iklim destekçisi” ünvanıyla bulunan ” Limak ve IC Holding’in “Akbelen’in sorumluları” olduğunu da hatırlattı:
“Limak Holding ve IC Holding, ortak iştirakleri YK Enerji aracılığıyla Muğla Milas’taki Yeniköy ve Kemerköy kömürlü termik santrallerinin işletilmesinde ve bu santrallere kömür sağlamak amacıyla yürütülen madencilik faaliyetlerinde doğrudan sorumluluk taşımaktadır.
Muğla’daki Yatağan, Yeniköy ve Kemerköy Termik Santraller yüzünden yaklaşık 40 yıldır kömür için bölgenin doğasına çok büyük zararlar verilmiştir. Doğal ortamlar, ormanlar, tarım alanları, köyler kömür ocağına dönüşmüştür. Muğla’da 48 köy linyit madeni ruhsat alanları içinde bulunmaktadır. Bugüne kadar linyit maden sahaları için Muğla genelinde toplam 8 köy (mahalleleri ile birlikte 12 yerleşim alanı) ya taşınmış ya da tamamen ortadan kaldırılmıştır. Bazı köylerde yaşayan yurttaşlar iki kez yer değiştirmek zorunda kalırken (Yatağan – Eskihisar, Tınaz); bazıları ikinci, üçüncü kez yer değiştirme tehdidi ile karşı karşıyadır. (Yatağan – Yeşilbağcılar, Eskihisar; Milas – İkizköy). Milas’ta bulunan linyit madeni ruhsat alanları sınırlarında 21 mahalle bulunmaktadır.
Yeniköy ve Kemerköy termik santrallerine yakıt sağlamak amacıyla işletilen linyit maden sahaları nedeniyle 1979 yılından beri Sekköy, Hüsamlar ve İkizköy Işıkdere mahalleleri tamamen boşaltılmış; bu köylere ek olarak Yeniköy, Karacaağaç, Çakıralan gibi diğer köylerde de maden sahası açmak için arazi kamulaştırması yapılmıştır. Bu ruhsat alanları içindeki yerleşim yerlerinin ve tarım arazilerinin kamulaştırılmasına 2014 yılı sonundaki özelleştirmeden sonra da devam edilmiştir.
2017 yılında İkizköy Mahallesi (Işıkdere mevkii) yerleşim alanı ve tarım arazilerinin/zeytinliklerinin linyit sahası için kamulaştırılması söz konusu olmuştur. Kamulaştırma sonrası ilçe merkezine ya da diğer mahallelere taşınmak ve yeniden ev kurmak durumunda kalan, üstelik tarım ve hayvancılık yaptıkları arazilerinin mülkiyetini de kaybetmiş olan İkizköylülerin çoğu yeniden bir yere yerleşebilmek için banka kredisi alarak borçlanmıştır. İkizköy mahallesi Işıkdere mevkii, köylülerin çoğunluğunun 2017 sonu ve 2018’de taşınması ile birlikte boşaltılmıştır. 2020 yılı başına kadar köyde yaşamaya devam eden 4-5 hane de, Ocak 2020’de Şirket tarafından elektrikleri ve suları kesilerek göç etmek zorunda bırakılmıştır.
Köylülerin ve ekoloji aktivistlerinin hukuksal ve toplumsal mücadelesine rağmen, en temel insan hakları ihlal edilmek suretiyle Akbelen Ormanı’nda 2023 yılında gerçekleştirilen geniş çaplı ağaç kesimi, kömür madenciliğinin orman ekosistemleri üzerindeki yıkıcı sonuçlarını bütün Türkiye’ye göstermiştir.
Bölge halkının, köylülerin ve yaşam savunucularının yıllardır sürdürdüğü mücadeleye rağmen kömür madenciliğinin genişletilmesi, zeytinliklerin, tarım alanlarının, su varlıklarının ve kırsal yaşamın geleceğini tehdit etmeye devam etmektedir.
Son olarak Milas’ın 7 köyünü kapsayan zeytinlikler, tarım alanları, konutların yer aldığı 679 parsel kömür madeni için acele kamulaştırılmıştır. Bölge halkını yerinden edecek bu hukuksuz kamulaştırılmalar uygulanılırsa, maden ocaklarının genişletilmesi ile geri dönüşü olmayacak ekolojik yıkımlar meydana gelecektir.
İklim krizinin başlıca nedenlerinden biri fosil yakıtlara dayalı enerji üretimiyken, kömürlü termik santrallerin faaliyetlerini sürdüren ve bu santraller için yeni maden alanları açan şirketlerin iklim destekçisi ilan edilmesi açık bir tutarsızlıktır.
Akbelen’de kesilen ağaçların, yok edilen yaşam alanlarının ve kömür uğruna feda edilen ekosistemlerin üzeri COP31 sponsorluğu ile örtülemez.”
350.org’un raporuna göre COP31’e başkanlık edecek olan Türkiye ve Avustralya, Paris Anlaşması’ndan bu yana gerçekleştirdikleri kömür ticaretiyle 75 milyon tonun üzerinde karbondioksit salımından sorumlu.
Uluslararası iklim örgütü 350.org tarafından yayımlanan “Kömür Ortakları” (Partners in Coal) adlı yeni rapor, Birleşmiş Milletler (BM) İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi 31. Taraflar Konferansı’na (COP31) başkanlık edecek Türkiye ve Avustralya arasındaki fosil yakıt ticareti ilişkisine dair verileri ortaya koydu.
Kasım 2025’te Brezilya’daki COP30 sırasında görevler şu şekilde bölüşülmüştü: Türkiye, COP31 zirvesine ev sahipliği yapıp COP Başkanlığı görevini yürütürken Avustralya ise zirve öncesindeki hükümetler arası müzakerelere ev sahipliği yapacak ve müzakere sürecine başkanlık edecek.
BM Comtrade verilerine dayanan rapora göre, Türkiye ve Avusturalya, Paris Anlaşması’nın imzalandığı tarihten bu yana 75 milyon tonun üzerinde karbondioksitten üretiminden sorumlu. Türkiye ile Avustralya arasındaki kömür tedarik zincirinin yarattığı bu miktar, COP32’ye ev sahipliği yapacak Etiyopya’nın yıllık karbondioksit salımının yaklaşık dört katı.
Raporda en dikkat çekici kısımlardan biri ise, Türkiye ve Avusturalya’nın ikisi de Ek-1 ülkesi olmasına rağmen, ikisinin de kömürden çıkış tarihi yok.
*Ek-1 ülkeleri: Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’nde yer alan ve sera gazı emisyonlarını azaltma, sınırlandırma ve düzenli raporlama yükümlülüğü bulunan sanayileşmiş ile geçiş ekonomisindeki ülkeler için kullanılan terim
Avusturalya petrol ve gaz üretiminde birinci
Raporda Avustralya Hükümeti’nin Başbakan Anthony Albanese’nin 2022’de seçilmesinden bu yana 36 yeni veya genişletilmiş fosil yakıt projesini onaylaması yer alıyor. Bu bilgilere göre, Avusturalya üretim oranında en yüksek artış kaydeden 15 büyük petrol ve doğalgaz üreticisi arasında yüzde 77 artış oranıyla ilk sırada.
Rapora göre küresel kömür madeni projelerinin yüzde 56’sını elinde tutan Avustralya, onay aşamasındaki projeler de dahil edildiğinde yalnızca 2025-2050 döneminde 1,8 milyar ton termik kömür üretecek.
Rapor, Avrupa’nın en büyük kömür enerjisi üreticisi konumundaki Türkiye’nin 2035 yılına kadar kömür ve doğalgaz enerji kapasitesinde hedeflediği yaklaşık %30’luk bir artışı da ortaya koyuyor. 2053 için net sıfır hedefi açıklayan Türkiye’nin Climate Action Tracker tarafından “kritik derecede yetersiz” olarak değerlendirildiğine vurgu yapan rapor, Avusturalya’nın ise “yetersiz” olarak değerlendirildiğini belirtiyor.
Karabiga’da %80 kapasite artışı
Rapor, Çanakkale’nin Karabiga ilçesindeki CENAL kömür santraline de dikkat çekti. Buna göre CENAL kömür santrali, resmi olarak “kapasite artırımı” olarak sunulan, ancak gerçekte büyük çaplı yeni bir kömür santrali genişletme projesini sürdürüyor. Bu proje, mevcut 1.320 MW’lık kapasitesine 1.050 MW’lık yeni bir ithal kömür ünitesi ekleyerek toplam kapasiteyi %80’e yakın bir artışla 2.370 MW’a çıkaracak.
COP31 9-20 Kasım’da Antalya’da yapılacak
9–20 Kasım 2026 tarihleri arasında Antalya’da düzenlenecek olan COP31, devletlerin iklim krizini pazar odaklı müzakere etmek üzere aldığı toplantıların 31’incisidir. Birçok ekoloji aktivisti, bu konferansları “yeşil boyama” olarak eleştirerek Paris İklim Anlaşması hedeflerini (1.5°C) tutturamadığını vurguluyor.
Bu sene Antalya’da 14-18 Kasım arasında düzenlenecek olan Halkların İklim Zirvesi (HİZ) ise devletler ve sermayedarlar tarafından öncülük edilen bu iklim zirvelerine karşı bir alternatif zirve olarak düzenleniyor.
2023’teki COP28’de hükümetlerin 1,5 °C hedefini ulaşılabilir tutma hedefini hatırlatan 350.org, COP31 ile ilgili şunu söylüyor:
“IEA’nın (Uluslararası Enerji Ajansı) “tarihin en büyük enerji krizi” olarak nitelendirdiği olayın gölgesinde düzenlenen bir BM iklim zirvesi, temel sorunu, yani fosil yakıtlara olan süregelen bağımlılığı görmezden gelemez. COP31, bu bağımlılıkla ve bunun enerji fiyatları, satın alınabilirlik ve erişim üzerindeki sonuçlarıyla yüzleşemezse, sadece bir iklim zirvesi olarak değil, aynı zamanda günümüzün belirleyici enerji sorununa yönelik siyasi, ekonomik ve sosyal bir yanıt olarak da yetersiz kalacaktır.”
>75 milyon ton
CO₂ salımı (Paris Anlaşması’ndan bu yana)
Türkiye–Avustralya kömür zinciri>75 Mt CO₂
Etiyopya (yıllık CO₂ salımı)~18,8 Mt CO₂
Türkiye’nin Avustralya’dan kömür ithalatı, 2015–2025 (milyon ton)
2,79
2,28
1,48
1,97
2,91
0,90
5,32
3,11
3,11
2,76
1,88
’15
’16
’17
’18
’19
’20
’21
’22
’23
’24
’25
Toplam: 28,518 milyon ton kömür. En yüksek ithalat 2021’de (5,324 Mt; 14,00 Mt CO₂).
İki ülke, iki uç
2.
Avustralya, dünyanın en büyük ikinci kömür ihracatçısı
7.
Türkiye, dünyanın en büyük yedinci kömür ithalatçısı; Güney ve Doğu Asya dışında birinci
Kömürden gaza: LNG bağı
Şubat 2026
Avustralya’dan Türkiye’ye ilk LNG tankeri girdi
5,8 milyar m³
Woodside–BOTAŞ bağlayıcı anlaşması (29 Aralık 2025); yılda yaklaşık 0,5 Mt LNG
9 yıla kadar
Teslimatlar 2030’da başlayacak
Avustralya: fosil yakıt genişlemesi
Avustralya %56
Dünyanın geri kalanı %44
Küresel kömür madeni proje hattındaki pay. Bu hat, 2025–2050 arasında 1,8 milyar ton termal kömür anlamına geliyor.
36
Albanese’nin 2022’deki seçiminden bu yana onaylanan yeni veya genişletilen fosil yakıt projesi
+%77
2015’ten bu yana gaz ve petrol üretimindeki artış
Türkiye: kömür ve gaz kapasitesi büyüyor
1.
Avrupa’nın en büyük kömürlü elektrik üreticisi
+%30
2035’e kadar kömür ve gaz santral kapasitesi artışı planı
~10 GW
2035’e kadar yeni gaz santrali payı
CENAL (Karabiga, Çanakkale): mevcut 1.320 MW1.320 MW
“Kapasite artışı” sonrası2.370 MW (+%80)
Rapora göre 1.050 MW’lık ithal kömür ünitesi, fiilen yeni bir büyük santral anlamına geliyor.
İklim politikası karnesi (Climate Action Tracker)
Türkiye
“Kritik derecede yetersiz”. 2053 net sıfır hedefi var.
Avustralya
“Yetersiz”. Derecelendirme, fosil yakıt ihracatını hesaba katmıyor.
Enerji krizinin maliyeti
14,05–14,79 milyar $
Petrol ve gaz fiyatlarındaki artışın, 2026 sonuna kadar Türkiye’deki hanelere ve işletmelere getireceği ek doğrudan maliyet (350.org analizi). Gerilim sürerse 24,59 milyar $’a çıkabilir.
0 / 3
COP31 Başkanlığı’nın şimdiye kadar delegasyonlara gönderdiği üç resmî mektubun hiçbirinde “fosil yakıtlar” ifadesi geçmiyor.
Kaynak: 350.org, “Partners in Coal” (1 Ekim 2026). Veriler BM Comtrade (HS 270112) ve OECD/IEA istatistiklerine dayanıyor. CO₂ rakamları, kömürün yakılmasından doğacak tahmini salımdır; madencilik, işleme ve nakliye kaynaklı salımları kapsamaz. Yuvarlama nedeniyle küçük farklar olabilir.
Antalya’da Kasım ayında düzenlenecek COP31 öncesinde Niha+’ya konuşan Polen Ekoloji Kolektifi aktivisti Cemre Nayir, iklim zirvelerinin doğayı korumaktan çok sermayenin çıkarlarını koruduğunu söyledi. Nayir, COP31’i “kuşatılması gereken bir mücadele alanı” olarak tanımladı.
Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (UNFCCC) kapsamında 1992’de kabul edilen ve iklim değişikliğiyle mücadeleyi amaçlayan uluslararası anlaşmaya taraf olan ülkeler, her yıl Taraflar Konferansı (COP) adı verilen zirvelerde bir araya geliyor. İklim finansmanlığı, sera gazı emisyon politikaları, enerji dönüşümü gibi başlıkların tartışıldığı bu toplantıların 31’incisi bu sene 9 Kasım 2026-20 Kasım 2026 tarihlerinde Türkiye’nin Antalya ilinde yapılacak.
Fakat ekolojistler ve iklim aktivistleri, bu iklim konferanslarının doğaya ve iklime fayda sağlama amacı gütmediğini söylüyor. Konuya ilişkin Niha+’ya değerlendirmede bulunan Polen Ekoloji Kolektifi aktivisti Cemre Nayir, COP zirvelerinin bütün mücadele kesimleri tarafından üzerine yürünülmesi gereken bir mücadele alanı olduğunu belirtti.
Cemre Nayir, 3 Şubat’ta sosyalistlere yönelik gerçekleştirilen operasyonda “örgüt üyeliği suçlamasıyla” tutuklanmış ve 2 Haziran’da serbest bırakılmıştır.
Cemre Nayir
“COP sistemin yeniden üretildiği bir toplantıdır”
COP zirveleri otuz yılı aşkın bir süredir düzenleniyor olsa da küresel iklim değişikliği dahil ekolojik çöküşün tüm dünyada derinleşmeye devam ettiğini belirten Nayir, bu toplantıların ve zirvelerin sistemik temelini net bir şekilde irdelemek gerektiğini söyledi:
“COP zirveleri temelde; kapitalizmin içinde olduğu emperyalist küreselleşme aşamasındaki en büyük ekonomik yağmayı kapan dünya tekellerinin ve bu tekellerin tarihsel birikim zemini olan emperyalist devletlerin güdümünde, politik çerçevesini bu tekelci sermayenin belirlediği diğer tüm zirvelerle aynıdır. G-7 ve G-20 zirveleri, NATO zirveleri, BM’nin farklı uluslararası ‘sözleşmeleri’ için düzenlenen zirveler ne ise, COP da odur: Emperyalistlerin ve bir avuç dünya tekelinin çıkarlarının korunduğu ve genişletildiği, yeni ticari çerçevelerin ve piyasalaştırma mekanizmalarının kurulduğu, bu merkezlerin hegemonyasının tahkim edildiği ve sistemin yeniden üretildiği bir başka toplantıdır.”
Nayir’e göre sermayenin kendini “yeşil aklaması” adına, yılda bir kez COP zirveleri şeklinde merkezi bir gündem oluşturmasının boşa düşürülebilmesi; ancak dünyada iklim değişikliğinden etkilenen halkların ve ezilenlerin çıkarlarını savunan toplumsal hareketlerin basıncıyla mümkündür:
“Doğanın metalaştırılmış diğer tüm unsurları gibi, esas olarak emekçilerin bu krizin yıkımı altında kaldığını vurgulamak; tarihsel sorumlulukları ülkeler bazında ele alırken günümüzdeki sınıf mücadelelerini öne çıkarmak, yani kapitalizmin devamı arayışıyla değil, emekçilerin ve halkların kurtuluşunun yeni bir düzenden geçtiği bir hattı inşa etmek gerekir.”
“COP31 bir mücadele alanıdır”
Büyük sermaye güçlerinin “kârsızlığın telafisini doğayı bedava bir rant kaynağı olarak görmekte” bulduğunu belirten Nayir, bu tür zirvelerin bir yandan rantın önündeki engelleri kaldıracak hukuki zemini oluşturmaya, diğer yandan ise “işçiler arasında yeni birikim modellerine rıza üretmeye” hizmet ettiğini vurguladı. Nayir, işçilerin yeni iklim koşullarında geçimini sağlamak zorunda kalırken kendi elleriyle dünyanın yaşanırlığını yıprattığını ve aynı anda kendisinin de yıprandığını ifade ederek şöyle dedi:
“Polen Ekoloji Kolektifi olarak emekoloji (emeğin ekolojisi) dediğimiz yaklaşımda, işçilerin kendi emeğine ve doğaya bu yabancılaşmasına, ağırlaşan iklim krizinin yarattığı daha yoğun sömürü koşullarına karşı iktidar hedefli, devrimci bir sınıf mücadelesinin kendi yolunu bulmasını savunuyoruz.”
Sermayenin çözüm önerileriyle geçen bu otuz yıllık sürenin bir oyalama olduğunu görmek için marksist bir sınıf analizine dahi gerek olmadığını belirten Nayir, “COP31′ de çözümün mekanı değil, kuşatılması gereken bir mücadele alanı olarak bakıyoruz” dedi ve sözlerine şöyle devam etti:
“Enternasyonalist bir ortamda tüm işçiler, ezilenler ve sosyalistler için meşru ve üzerine yürünmesi gereken bir hedef olarak görüyoruz. Katılmaktan çok en iyi ihtimalle protesto edilmesi gereken ya da savaş zirvesi NATO’daki gibi engellenmesi için çabalanması gereken bir zirve. Tabii ki, bu düzeyde bir örgütlülük, amaç ortaklaşması, mücadele düzeyi şu an için Türkiye’deki toplumsal hareketlerde yok. Ama olmaması bu ilkesel tartışmalarda geri adım atmayı getirmemeli.”
“Ekoloji bütün siyasetin merkezinde olmalı”
Devletin bu tür zirveleri kendi iç sıkışmışlığına karşı bir meşruiyet aracı olarak kullandığını söyleyen Nayir’e göre bu zirveler, aynı zamanda Türk sermayesinin emperyalist hiyerarşideki rolünü güçlendirmesi, pazar kapması ve yeni finans kaynaklarına ulaşması açısından da önem taşıyor.
Nayir, işçi cinayetleri, kadın cinayetleri ile kentlerde açlık ve altyapı yoksunluğuyla geçen günlük yaşamın bir tür iç savaş biçiminde sürdüğünü ifade etti. Bu bağlamda iktidarın güç tazelemesinin ancak savaş cephesinde bir kazanım olabileceğini belirten Nayir, mevcut rejimin toplumsal rıza ve meşruiyeti sürdürülebilir kılmasının mümkün olmadığının altını çizdi. Birçok kentte süregelen bu savaş halinde kendi saflarımızdaki durumla yüzleştiğimizi hatırlatan Nayir; ezilenler cephesindeki dağınıklığın temel sebeplerinden birinin, “faşizm gerçekliği karşısında türlü burjuva ideolojik akımların etkisinde kalarak düzen içi arayışlara yönelme” olduğunu ekledi.
Önce tüm örgütlerin ve mücadeleci kesimlerin bir araya gelerek bu ortak mücadele hattının nasıl olacağını tartışması gerektiğini belirten Nayir, sözlerini şöyle sürdürdü:
“Ekoloji meselesi bugün artık tüm devrimci sosyalist, sol ve ilerici partilerin siyasetinin merkezinde olmalı. İşçilerin partilerinin ve sendikalarının, kadın örgütlerinin, LGBTİ+ gruplarının, hayvan özgürlüğü mücadelesi yürütenlerin ekolojik çöküşe bir çöküş meselesi olarak bakması ve kendi kesimsel gruplarının ekolojik yıkımdan nasıl etkilendiğini ve diğer tüm mücadele alanlarıyla bu temelde birleşmesi gerekliliğini tartışmalı. Burada gerçek bir seferberlikten, tüm türlerin ölüm kalım meselesinden bahsediyoruz. Gezegende canlılık bir şekilde devam edecektir, bu açıdan hiçbir tür olmazsa olmaz değil, fakat bütün yarattıklarıyla, kültürüyle, insanlar dahil bütün türlerin dirimi için sağlıklı ve çeşitliliği yüksek bir ekolojik durumu sürdürmek elzem. Burada aslında ekososyalist bir toplumun, yani bu mücadele kesimlerini sınıfsal temelde birleştirecek, sınıfsal çıkarlarının bilinciyle hareket etmesini sağlayacak bir tartışmanın zeminini görüyoruz.”
Cemre Nayir, toplumsal güçlerin ittifakı konusu aynı zamanda devrimci inşanın da konusu olduğunu belirterek Türkiye devrimci hareketinin “50 yıllık örgüt ve savaşım deneyimi” olduğunu hatırlattı:
“En ağır bedelleri göğüsleyen, kendini yenileme, döneme uygun mücadele araçları geliştirmede sürekli arayışta olan ve belirli bir düzeyi olan bir toplam hareket tablosu var. Son 10-15 yılda yasal-demokratik ya da yeraltında çeşitli devrimci ittifaklar, cepheler kuruldu, tarihsel eşikler aşıldı, kazanımlar elde edildi. Bugün toplumsal hareketlerin meseleye bu ciddiyetle yaklaşması gerekiyor. Kesimsel talepleri kalıcı olarak kazanmanın yolu tüm ezilenler cephesinin direncinden geçiyor. Her şeyi yeniden icat etmeyeceğiz, bu deneyimleri güncel örgütlenme, iletişim araçlarıyla güncellemek, dirençli, sınıf öfkesiyle kuşanmış, bedelleri göğüslemeye hazır ve düzenle bağlarını bilinçli bir şekilde koparmış, koparmaya hazır kadrolar yetişiyor. Gerisini tarihimiz olarak yazacağız.”
“HİZ bir karşı zirve olmalı”
Polen Ekoloji Kolektifi olarak COP31 ile eş zamanlı düzenlenecek olan Halkların İklim Zirvesi’nin (HİZ) hazırlıklarını yakından takip ettiklerini hatırlatan Nayir, HİZ sürecini yeni kitlelerle buluşma ve örgütlenme süreci olarak gördüklerini ifade etti.
HİZ’in, düzen içi herhangi bir eğilime meşruiyet kazandırmayacak bir karşı zirve olması ve bu zirvede ekolojik kurtuluş mücadelesinin örgütlülüğü ile kapasitesini büyütmek adına nasıl bir mobilizasyona girişilmesi gerektiğinin tartışılması gerektiğini belirten Nayir, sözlerine şöyle devam etti:
Bunun yeri özellikle Antalya olmak zorunda değil, hatta tarihsel olarak bölge emperyalizminin ve kapitalizminin tahrip ettiği, yıkımın hâlâ sürdüğü alanlar, örneğin Varto direniş sahası bu karşı zirvenin veya ekososyalist inşa tartışmalarının merkezi olabilir. Büyük temsillerin büyük alışverişler yaptığı zirvelerden ziyade, yapılandırılmış, derli toplu forumları yılda bir kez değil, her gün düşünmeyi değerli buluyoruz.”
“Sorun enerjinin kâr amaçlı üretilmesi”
“Yenilenebilir” kavramının sanılanın aksine “temiz, doğa dostu, halk yararına” gibi anlamlar taşımadığına dikkat çeken Nayir, bu kelimenin enerji kaynağı olan maddenin insan toplumunun zaman ölçeğine göre tekrar yenilenebilmesi ve tekrar edilebilmesi için kullanıldığını hatırlattı.
Nayir, buradaki esas sorunun üretilen enerjinin ihtiyaç için değil kâr amaçlı üretilmesi olduğunu belirterek “Her teknoloji bu sınıflı toplumun ürünü olduğundan, toplumsal üretim ilişkileri içinde yerini bulur. Yani yenilenebilir enerji halkın yararına olur diye bir ezber yok” dedi. Termodinamik yasalarına atıfla sıfır etkisi olan, kullanılabilir bir enerji üretmenin imkanının bulunmadığını söyleyen Nayir, yenilenebilir enerjinin ancak “ekososyalist bir toplumda” küçük ölçekli, dağıtık ve coğrafyaya özgü biçimleriyle gerçekten halkın yararına olabileceğini savundu:
“Yenilenebilir enerjinin temelinde yeni bir metalaştırma ve kaynak paylaşım sürecinin olduğunu, düzen içi yenilenebilir enerji yatırım ve çalışmalarının fosil yakıt tüketimini azaltmak yerine bunun üzerine binip yıkımı daha da genişlettiğini biliyoruz. Bunun karşısında tüm meşruluğuyla canını ve üzerinde yaşadığı toprağı, soluduğu havayı, hayvan dostlarını, içtiği suyu korumak zorunda olan ve her gün yaşamın diğer bütün alanlarını kuşatmaya çalışan zorbalığa karşı direnen yaşam savunucuları olmalı, kendimizi savunmalıyız. Doğanın özsavunması olmalıyız ve çok daha örgütlü, güçlü bir şekilde yeryüzünün kapitalistlerin laboratuvarı olmasını engellemeli, doğayı ve emeği özgürleştirmek için kesimsel bütün mücadelelerin yaşam ve ekoloji savunması temelinde cepheleşmesini sağlamalıyız. Yenilenebilir enerji özelinde ise kapitalist özel mülkiyet yerine enerji egemenliğini sağlayacak, enerji yoksulluğunu giderecek enerji kooperatif ve komün denemelerini incelemeli ve uygulamaya çalışabiliriz bir ilk adım olarak. İklim değişikliğine karşı termik santrallerin alternatiflerini bu şekilde denemek ancak halkın emekolojik alternatifini sunacaktır. Ayrıca elbette, enerjinin sadece üretim aşamasını değil, iletim, dağıtım ve kullanım aşamalarını birlikte ele alarak bir bütün enerji sistemlerini toplumsal ya da grup mülkiyetlerine dönüştürmek için talepleri mücadeleye yansıtmalıyız.”
*Cemre Nayir’in yanıtları, Polen Ekoloji Kolektifi katkılarıyla birlikte hazırlandı
Halkların İklim Meclisi, Türkiye’de yapılacak olan COP31’e alternatif bir buluşma olarak örgütleniyor. Meclis, “COP’lar dünyayı koruyacak bir çözüm üretmiyor” diyor.
Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Taraflar Konferansı (UNFCCC), tarafından 1992’de kabul edilen ve iklim değişikliğiyle mücadeleyi amaçlayan uluslararası anlaşmaya taraf olan ülkeler, her yıl Taraflar Konferansı (COP) adı verilen zirvelerde bir araya geliyor. İklim finansmanlığı, sera gazı emisyon politikaları, enerji dönüşümü gibi başlıkların tartışıldığı bu toplantıların 31’incisi bu sene 9 Kasım 2026-20 Kasım 2026 tarihlerinde Türkiye’nin Antalya ilinde yapılacak.
İklim diplomasisinin en kritik anlaşmalarından biri 2015 yılındaki COP21 sırasında yapılan ve 200 ülkenin imzaladığı Paris Anlaşması. Bu anlaşmanın temel hedefi, küresel sıcaklık artışını 2050 yılına kadar 1,5 santigrat derecenin altında tutmak ve ülkelerin kendi emisyon azaltım planlarını düzenli olarak güncellemesi.
Ancak bilimsel raporlar, ülkelerin mevcut uygulamalarının bu hedeflere ulaşmak için yetersiz kaldığını ve yapılan projelerin sürekli sera gazı emisyonlarını ve küresel ısınmayı arttırdığını gösteriyor. Bu nedenle COP toplantıları giderek halk ve ekolojistler tarafından daha sert politik eleştirilere maruz kalıyor.
COP30 geçen sene (2025) Brezilya, Belém’de düzenlenmişti. Zirve öncesinde, konferans trafiğini azaltma gerekçesiyle Amazon yağmur ormanlarının bir bölümünün kesilerek otoyol yapılması büyük tepki çekmiş ve çevre örgütleri tarafından iklim zirvesinin amacıyla çeliştiği yönünde eleştirilmişti.
Bu sene (2026) yapılacak COP31 ise Avusturalya veya Türkiye arasından bir ülkede yapılacaktı. Avusturalya’nın talebi geri çekmesiyle COP31’e Türkiye’nin ev sahipliği yapacağı netleşti. Avusturalya konferansta başmüzakereci olacak.
9 Kasım 2026 – 20 Kasım 2026 tarihlerinde Antalya’da düzenlenecek olan COP31’den beklenenler ise, iklim krizini yaşayan ülkelerin desteklenmesi, fosil yakıtların kullanımının azaltılması ve yenilenebilir enerji kaynakları için yatırım yapılması. Fakat ekolojistler ve iklim aktivistleri, iklim konferanslarının doğaya ve iklime fayda sağlama amacı gütmediğini söylüyor.
Halkların İklim Meclisi kuruldu
Türkiye’nin COP31’e ev sahipliği yapması netleşince Ekoloji Birliği, İklim Adaleti Koalisyonu ve Türkiye Çevre Platformu geçtiğimiz 29 Kasım’da bir açıklama yayımlamıştı. Türkiye’nin COP sürecine ev sahipliği yapma girişiminin, çözüm üretmeyen iklim politikalarını meşrulaştırma riski taşıdığı ifade edilen açıklamada, iklim kriziyle gerçek bir mücadelenin ancak uluslararası halkların dayanışmasıyla mümkün olabileceği vurgulandı.
Bu çağrının ardından 16 Aralık’ta Ankara’da bir ön hazırlık toplantısı gerçekleştirildi. Sürecin devamında emek örgütlerine, demokrasi örgütlerine, kadın ve LGBTİ+ örgütlerine, hayvan hakları savunucularına, iklim aktivistlerine, sanatçılar ve akademisyenlere çağrı yapıldı. Böylelikle 20 Şubat’ta Halkların İklim Meclisi kurulduğunu duyurdu. COP31 ile eş zamanlı düzenlenecek Halkların İklim Zirvesi, 15-18 Kasım tarihleri arasında Antalya’da gerçekleşecek.
Halkların İklim Meclisi gönüllüsü Çiğdem Özbaş, sürece ilişkin yaptığı değerlendirmede, birçok ülkede COP’lara paralel olarak alternatif halk zirvelerinin düzenlendiğini hatırlatarak şunları söyledi:
“Geçen yıl halkların zirvesi buluşması vardı Belém’de, ona katıldık. Belém’deki buluşmada hem Amazon ormanlarına yönelik saldırılar ifşa edildi hem de halkların kendi yaşam alanlarını savunma hakkı desteklendi. Bu deneyimi Türkiye’ye taşımak istiyoruz. Bu sebeple; Türkiye’de COP31 toplantısı olacağı netleşince Türkiye’deki çevre örgütleri, İklim Adaleti Koalisyonu, Ekoloji birliği ve TÜRÇEP olarak Halkların İklim Zirvesi’ni Antalya’da gerçekleştirmek üzere bir çağrı yaptık.”
“Ekolojik yıkıma karşı birleşik mücadele“
Özbaş; 17 Ocak 2026’da İstanbul’da düzenlenen “Halkların İklim Zirvesi” toplantısına sadece ekoloji hareketini değil, toplumsal muhalefet temsilcilerini, kadın ile gençlik hareketlerini, LGBTİ+’ları ve halkları kapsayacak bir çağrı yaptıklarını ifade etti. Özbaş, mücadeleyi toplumsal bir boyuta ulaştırmanın bu zirvenin amaçlarından birisi olduğunu belirterek,
“Türkiye’de ekolojik saldırılara karşı direnen yerel halkların mücadelesini Antalya’ya taşımak ve ekolojik yıkıma karşı kampanya yürütmek istiyoruz. Doğrudan etkilenen insanların kendi deneyimlerini anlatacağı, uluslararası ve yerel delegasyonların buluşacağı bir alan kurmayı hedefliyoruz” dedi.
“COP’lar çözüm üretmiyor”
COP31’deki zirveye 80 bin kişinin katılmasının beklendiğini söyleyen Özbaş, katılacak kişilerin yalnızca yüzde birlik bir kesimi temsil ettiğini vurguladı. Özbaş, COP zirvelerine ilişkin eleştirileri ve Halkların İklim Meclisi’nin hedeflediği hattı ise şöyle ifade etti:
“Bizim asıl yapmak istediğimiz yeşile boyanmış kapitalizmin sorunlarını çözmekten ziyade uluslararası düzeyde bir iradeyi açığa çıkartmak, o iradenin varlığını göstermek. Egemenlerin bizi kendi gündemleriyle oyalamaya çalıştıkları bir ajandaya mahkum olmadığımızı gösterecek bir buluşma inşa etmeye çalışıyoruz. Bunu da ancak bir hareket inşa ederek yapabileceğimiz görüyoruz.”
İklim krizinin mevcut üretim ve tüketim modeliyle doğrudan bağlantılı olduğunu belirten Özbaş, COP’ların çözüm üretmediğini söyleyerek,
“Bilimsel olarak gezegenin ciddi bir tehdit altında olduğu ortada. Ancak devletler sıcaklığı 1,5 derecede tutma iddiasını bile hayata geçiremiyor. Bunun yerine COP’lar, sermayenin ittirdiği bir silahlanma ekonomisinin parçası oldu. Bu zirveler, halklarımızı ve dünyamızı koruyacak bir çözüme sahip değil. COP30’un gündeminde Amazon’un korunmasına yönelik finansman ihtiyacı koyulmuştu. Ama Amazon ormanlarının metalaştırılmasından bağımsız bir finansman tartışması değildi” diye konuştu.
14 Kasım’a kadar toplantı ve etkinlikler
7-8 Temmuz’da yapılacak NATO zirvesi için de barış buluşmaları düzenleyeceklerini belirten Özbaş, zirveye kadar birçok etkinlik ve kampanya yapacaklarını açıkladı.
“14-18 Kasım tarihlerinde buluşuncaya kadar bir dizi tematik toplantılar, kampanyalar, yerel düzeyde iklim meclisleri inşa ederek bu buluşmaları güçlendirmek istiyoruz. Şu an da bütün yerellerdeki kurum ve bireyleri bilgilendirmek üzere çeşitli toplantılar yapıyoruz.” diye konuyan Özbaş, 14 Kasım’da bir festivalle başlayacaklarını ve 15’inde ise küresel eylem birliği yapılacağını duyurdu.
Özbaş, yapacaklarını eylem ve etkinliklerinin programını ise şöyle açıkladı: “15’inde dünyanın her yerinde mücadelede verenleri sokağa davet ettiğimiz, Antalya’da da büyük eylem yaptığımız bir gün olacak. 16, 17, 18’inde de uluslararası düzeyde bir program düzenleyeceğiz. Bu süreçte panellerle, forumlarla, atölyelerle çok sayıda toplantıyı yapılandırdığımız üç günlük zirve programı inşa edeceğiz.”
“Savaş gündemi önceliğimiz“
İran’da süren savaşı örnek vererek savaşların sürdüğü bir zamanda buluşacaklarını ifade eden Özbaş,
“Uluslararası düzeyde 3. paylaşım savaşının içindeyiz. Nükleer savaş tehditinin tam ortasındayız. O yüzden nükleer ve savaş politikalarının gezegendeki iklim krizini nasıl arttırdığına yönelik bir gündem önceliğimiz olacak. Pasifik ülkeleriyle de buluşacağız. Akdeniz ülkeleri etrafındaki gaz aramaları, denizaltı petrol arayışlarının getirdiği ciddi bir çatışma ortamı var. Akdeniz ülkeleri arasındaki o işbirliğini güçlendirmeyi hedefliyoruz” diye konuştu.
“İklim karşıtı politikalara teslim olmayacağız“
Özbaş, bütün dünyada ve Türkiye’de yükselen iklim karşıtı politikalara dikkat çekerek bu politikalara teslim olmayacaklarını vurgulayarak,
“Paris Antlaşması’ndan sonra kömürden çıkmayı reddeden, mülksüzleşmeyle bütün zeytinliklerimize, tarım alanlarımıza saldıran yeni yasalar çıkmış durumda. Şu anda Akbelen mücadelesini yürüten köylülerden birisi olan Esra’nın tutuklanmış olması dahil bütün direnen hareketlere yönelik bir göz dağı verme, tutuklama, şiddetle sahnenin dışına atma gibi bir niyet var. Ama buna teslim olmayacağız. Türkiye’de de böylesine bir toplumsal hareket olduğunu bütün dünyaya gösterebilecek bir muhalefet odağı olduğumuzu da göstermiş olacağız” dedi.
Özbaş, barış ve demokrasinin mümkün olabilmesi için her türlü desteğe ihtiyaçları olduğunu belirtti.
“Dünya halklarının geleceği için ortak mücadele”
Halkların İklim Meclisi’nin 20 Şubat’ta kuruluşunu ilan ettiği duyuru şu şekilde:
EKOLOJİK YIKIMA KARŞI YAŞAM İÇİN HALKLARIN İKLİM ZİRVESİ
Birleşmiş Milletler çatısı altında yürütülen COP (Conference of Parties – Taraflar Konferansı) süreçleri, küresel iklim krizine gerçek çözümler üretmek yerine çoğu zaman devletler ve şirketler arasında pazarlık alanlarına dönüşüyor. Fosil yakıtlardan çıkış için bağlayıcı kararların ortaya konulamaması, iklim felaketinin giderek ağırlaşan yükünü halkların omzuna bırakıyor.
Yangınlar, seller ve kuraklık artık gündelik hayatımızın parçası. Gıda fiyatları artıyor, su kaynakları azalıyor. Kentler ve tarım alanları betonlaşma baskısı altında kalırken kırsal alanlar parçalanıyor. Ormanlar ve biyolojik çeşitlilik hızla yok oluyor. Gelecek, giderek daha güvensiz, belirsiz ve eşitsiz bir hal alıyor. COP31’in bu yıl Türkiye ve Avustralya ortaklığında Antalya’da düzenlenmesi, iklim krizini derinleştiren politikaların yaşadığımız coğrafyada yeniden ele alınması ihtiyacını doğuruyor.
Bu gidişatın seyircisi olmayı reddeden ve yaşamı savunan özneler, COP31 ile eşzamanlı olarak aynı kentte Halkların İklim Zirvesi’nde buluşuyor. Resmi zirvelerde sesi bastırılan, geleceğin yalnızca piyasa hesaplarına bırakılmasına razı olmayan, suyun ve havanın geleceği için mücadele veren, iklim adaletini eşitlik, özgürlük, barış ve demokrasi mücadelesinin ayrılmaz parçası olarak görenler, bu alternatif zirvede kendi sözünü kuruyor.
Ekolojik felaket yazgı değil, siyasal tercihlerin sonucu
Küresel sıcaklık artışı geri dönüşü zor eşiklere dayanmış durumda. Aşırı hava olayları olağanlaşıyor, türler hızla yok oluyor, ekosistemler kırılganlaşıyor. Gıda, su ve barınma güvencesi zayıflarken eşitsizlikler derinleşiyor.
Bu yeni tarihsel eşik; fosil yakıt temelli üretim ve tüketim modeli, endüstriyel tarımın yayılması ve sınırsız büyüme ideolojisi tarafından şekillendiriliyor. Atmosferin sınırları bilinmesine rağmen emisyonların artması, bilimsel uyarıların göz ardı edilmesi ve şirket çıkarlarının kamusal yararın önüne geçirilmesi yaşanan yıkımın doğal bir yazgı değil siyasal tercihlerin sonucu olduğunu açıkça gösteriyor.
Eşitsizlik rejimine karşı iklim adaleti
Ekolojik felaket, yalnızca çevresel bir sorun olmanın ötesinde, en az sorumluluğu olanlara en ağır bedeli ödeterek eşitsizlikleri büyüten bir sistem krizi anlamına geliyor. Tarihsel olarak en fazla kirleten küresel kuzeyin yarattığı ekolojik ve toplumsal yıkım nedeniyle taşıdığı iklim borcu, iklim mücadelesinin temel başlıklarından birini oluşturuyor. İnsan dışı tüm canlı ve cansız varlıklarla birlikte emekçiler, kent yoksulları, köylüler, kırsal topluluklar, kadınlar, LGBTİ+’lar, çocuklar, gençler, yaşlılar, engelliler, sağlık açısından kırılgan gruplar ve yerinden edilen halklar bu eşitsizlikten orantısız biçimde etkilenirken artan gıda fiyatları, temiz suya erişimdeki kısıtlar, büyüyen sağlık riskleri ve yaşam alanlarının kaybıyla karşı karşıya kalıyor.
İklim adaleti, eşitlik için verilen kolektif bir mücadele ve ancak gezegeni varoluşsal bir yıkımın eşiğine sürükleyen sistemin köklü biçimde dönüştürülmesiyle mümkün. Bu dönüşümün temelinde fosil yakıtlardan adil ve planlı çıkış, enerji demokrasisi ve kamusal varlıkların korunması yatıyor. Gıda egemenliği, agroekoloji ve ekosistemlerin onarımı acil öncelikleri oluşturuyor.
Nükleer enerji çözüm teşkil etmiyor; yüksek riskli enerji yatırımları ve savaş ekonomisi, güvenlik üretmezken kırılganlığı derinleştiriyor. Savaşlar yalnızca insan yaşamını değil toprağı, suyu ve havayı hedef alıyor. Bombardımanlar, askeri yığınaklar, yakılan alanlar ve tahrip edilen altyapılar, ekosistemleri onarılamaz biçimde parçalayarak iklim felaketini derinleştiriyor. İklim adaleti mücadelesi, militarizme karşı barışı da savunmayı gerektiriyor.
Dünya halklarının ortak geleceği için demokratik mücadele
Halkların İklim Zirvesi, yaşamı piyasa araçlarına indirgeyen anlayışa karşı kamusal sorumluluğu, toplumsal denetimi ve demokratik katılımı savunuyor. Adalet, tarihsel emisyon sorumlulukları ile iklim krizinden en fazla etkilenen toplumlar arasındaki eşitsizliklerin giderilmesini gerektiriyor.
İklim adaleti yalnızca emisyon hedeflerini değil emeğin korunmasını, yerinden edilenlerin haklarını, kayıp ve zararların telafisini ve kuşaklar arası adaleti de kapsıyor. Eko-toplumcu bir yaklaşımın geliştirilmesi önceliklendiriliyor.
Hakların İklim Zirvesi, iklim adaletsizliğinin tüm mağdurlarını uluslararası ölçekte bir araya getirme çabasıyla tüm Türkiye’den toplumsal mücadele alanlarındaki örgütlenmelerle bir araya geliyor. Kasımda Antalya’da gerçekleştirilecek Halkların İklim Zirvesi için hazırlıklar sürerken, oluşturulan tematik kozalar ve çalışma grupları dünya halklarının ortak sözünü kurmak ve yaygınlaştırmak için çalışıyor.
İklim felaketi çağında tarafsız olunamaz
Yıkımın sürekliliğini sağlayan politikaların yanında durmakla yaşamdan yana bir dönüşüm iradesi büyütmek arasında seçim yapılması bu ölçüde zaruriyken COP31, fosil yakıtlardan çıkış konusunda güçlü bir irade ortaya koymadan iş insanları ile devlet temsilcilerinin yeni yatırım ve büyüme anlaşmalarının müzakere ettiği bir platforma dönüşme riski taşıyor. Bu tabloda Halkların İklim Zirvesi, yaşamdan yana konumlanıyor. Bu taraf, bir zirve organizasyonunun sınırlarını aşarak halklar arasında kalıcı adalet, dayanışma ve ortak bir gelecek hattını kurma iradesi ortaya koyuyor.
16 Aralık 2025’te üç ekoloji çatı örgütünün ortaya koyduğu bu irade 17 Ocak 2026’da yerel direnişler, emek ve meslek örgütleri, sendikalar, kadın, hayvan hakları, LGBTQI+ örgütleri, gençlik hareketleri, bilim insanları ve sanatçıların katılımıyla büyüdü.
Bu ortak mücadele hattını genişletmek için; ekolojik yıkıma karşı sözünü ve emeğini ortaya koymak isteyen herkesi, Halkların İklim Zirvesi Meclisi etrafında buluşmaya ve 14-18 Kasım’da yapılacak Halkların İklim Zirvesi’nde, COP süreçlerinde sesi duyulmayanların kendi sözlerini kurabilmesi için kolektif iradeyi birlikte büyütmeye davet ediyoruz.
